Van alternatief

Van alternatief naar Jezus!

Anneke Bos, echtgenote van Klaas Bos

Getuigenis van Anneke, afkomstig uit een atheistisch en alternatief milieu, 21 jaar arts natuurgeneeskunde. Toen ontmoette ik Jezus. En ervaarde God’s liefde voor mij. Eindelijk niet meer alles alleen hoeven te doen, maar samen met Hem.

Het veranderde zo ongeveer alles. Ik ontdekte dat veel van mijn leven beladen was geweest met occulte zaken, dingen die het geloof in de ware God in de weg staan. En toen ontdekte ik: er is geen alternatief voor Jezus…

 Er is geen alternatief voor Jezus… 

De eerdere site ‘vanalternatiefnaarjezus.nl’ is opgeheven en bevindt zich nu hier als subpagina.

Ik heb nog een aantal T-shirts liggen, in wit en helder fluorescerend geel, diverse maten. Met logo op de voorzijde, onderstaand de achterzijde van het shirt. U mag er 1 tegen een vrijwillige donatie voor God houdt ook van Drenthe bij ons bestellen, via contact.

Verhaal van Anneke

Ik ben geboren in een arbeidersgezin. Mijn vader was timmerman, mijn moeder huisvrouw. Ik was de vierde op een rij van 5 kinderen, en we woonden in de Jordaan in Amsterdam.

Met geloof werd ik niet opgevoed, ik beschouwde mijn ouders als atheïst

Met geloof werd ik niet opgevoed, ik beschouwde mijn ouders als atheïst. Toen we verhuisden naar Amsterdam Noord echter, koos mijn moeder voor mij wel een Christelijke basisschool uit. Ik dacht altijd omdat er geen andere school was, maar later begreep ik dat het een bewuste keuze is geweest van mijn moeder. Ze wilde dat we toch iets Christelijks in onze opvoeding mee zouden krijgen.

Ik voelde mij al heel erg nadenkend van jongsaf aan, zeer gericht op ‘doen wat goed is’ en op serieus leven, mijzelf afstemmend op een hoger doel, op goedheid en eerlijkheid en waarheid.Een spreuk die ik mijzelf jong leerde was:  ‘waarheid is de beste leugen’. 

‘Sinterklaas bestaat niet, maar God bestaat wel!’

Als 8 jarige liep ik terug van school naar huis, nadenkend over allerlei zaken in de decembermaand, en maakte de belangrijkste beslissing in mijn leven:‘Sinterklaas bestaat niet, maar God bestaat wel!’.

Ik hield van de Bijbel lessen met de vilt plaatjes. Een plekje waar de meester vertelde over God, en over de belangrijke keuzes in je leven, en over hoe je ‘goed en gezegend’ kunt leven, op basis van de verhalen uit de Bijbel. Op school vond ik het niet erg om gepest te worden, zolang ik maar weg kon schuilen bij de Here God en zolang ik maar lief en heilig bevonden werd in Zijn ogen.

Nadat ik op mijn 8e God’s bestaan had erkend, begon ik de zoektocht naar God als tiener,  ik had mezelf graag toen al laten dopen, maar wist niet hoe ik dat moest regelen. Ik kende geen Christenen, en durfde met niemand over God te praten, bang om ervoor afgewezen te worden. Dus deze zoektocht deed ik helemaal alleen. Ik begon mijn zoektocht met het lezen van de Bijbel, maar in Genesis strandde ik al. Ik zocht bij andere religies, maar raakte alleen maar verder in de war, en wist niet waarom de ene persoon helemaal weg en overtuigd is van het hindoeïsme, en de andere van het Christendom – en alle andere religies idem, overal mensen overtuigd van hun eigen gelijk. Met in de geschiedenis van de religies heel veel moord en nijd. Wat is dan Waarheid??? Waar is dan de liefde, die ik bij God zocht? Ik besloot de religies buiten boord te houden, en hield me aan mijn eigen contact met God, en zo nu en dan bad ik.

“als iedereen elkaar haat en tegenwerkt om zijn of haar geloof, en die ander is overtuigd van zijn geloof, en die ene ook, hoe kan ik dan kiezen wie er gelijk heeft?!”

Op een zeker moment besloot ik, dat het eigenlijk het beste is voor een mens, om zijn religie met gelijkgestemden te delen en samen sterk te staan in je geloof, en niet alles op je eentje te willen doen. Elkaar ondersteunen, elkaar opbouwen. Maar ik wachtte daarna nog 10 jaar met zelf een geloofsgemeenschap zoeken, want ik vond dat ik geen keuze kon maken. Bleef jarenlang op het standpunt staan van toen ik 17 was, het standpunt “als iedereen elkaar haat en tegenwerkt om zijn of haar geloof, en die ander is overtuigd van zijn geloof, en die ene ook, hoe kan ik dan kiezen wie er gelijk heeft?!” Welk geloof is Waar? Bovendien hielp het ook niet, dat ik een atheïstische man trouwde. Ieder klein ‘geloofs-uitstapje’ dat ik in mijn leven maakte, werd bij thuiskomst direct weer naar de nuchtere realiteit toe gehaald, en dan besloot ik dat ik ‘een hopeloze dromer’ was, naïef, en dat ik het maar weer beter weer achter me kon laten.

In mijn 1e huwelijk was ik lange tijd gelukkig met mijn man, omdat we een perfect team waren. En we hebben 3 prachtige, zeer succesvolle kinderen gekregen. Ik had werk gevonden als arts in de alternatieve geneeskunde. Want ook in mijn werk zocht ik naar idealen. Het ideaal van mensen helpen op een natuurlijke manier gezond te worden, en het ideaal van je lichaam en geest waardig verzorgen, zodat je minder kans loopt om ziek te worden. Zo had ik enige alternatieve therapieën bij elkaar gestudeerd, die ik toepaste in mijn praktijk aan huis. Ook in de zoektocht in het alternatieve veld strandde ik echter een beetje. Want wat echt waar was en werkelijk werkte, was moeilijk te ontdekken. Ik ontmoette enthousiaste collega’s, ging dat dan ook doen en studeren waar zij zo enthousiast over waren, en als ik het deed en toepaste dacht ik: ‘is dit het nou’?  Werkt het eigenlijk wel? Of was het alleen geloof? Kwakzalverij?

En ook in deze zoektocht hielp het niet om met mijn nuchtere echtgenoot erover te spreken, want alle idealen werden onderuit gehaald als bijgeloof. Mijn therapieën werkten volgens hem waarschijnlijk alleen omdat de mensen erin geloofden en daardoor weer sterk werden. Op aanraden van een collega besloot ik om mezelf ‘vrij’ te laten, ook in mijn beroepsuitoefening. Om te mogen zijn wie ik was, en mij te oefenen in intuïtie. Ik paste mijn werk vrijer toe, gaf mensen adviezen waar ik zelf achter stond, al was het niet volgens het alternatieve protocol dat andere idealistische artsen hadden voorgeschreven. Ik werd daarmee succesvoller in mijn werk, had meer tevreden klanten.

Toen ik meer mijn eigen weg begon te bewandelen, ging ik ook prive meer mijn eigen weg. Ik wist toen nog niet dat God echtscheiding haatte… In 2008 scheidde ik van mijn 1e man, na bijna 25 jaar samen zijn.  

De keuze voor Christelijk geloof had ik uiteindelijk in een half uurtje gemaakt, na ’40 jaren ronddolen in de woestijn’ 

Ik kwam tot geloof gekomen op mijn 48e, een jaar nadat ik gescheiden was van mijn 1e man. De keuze voor Christelijk geloof had ik uiteindelijk in een half uurtje gemaakt. Er waren 2 biddende jongens bij mij aan de deur geweest, mormonen, voor een geloofsgesprek. Zij hadden mij gevraagd waarom ik nog niet gekozen had voor God en Zijn gemeente. Ze baden met mij samen, dat ik tot een keuze zou komen. Na dit gebed besloot ik, dat de tijd rijp was om een geloofskeuze te maken, na al die jaren twijfelen sinds mijn tienertijd, en na ’40 jaren ronddolen in de woestijn’ nadat ik op mijn 8e God’s bestaan al had aanvaard, maar de geloofskeuze had uitgesteld. Ik streepte binnen een half uur alle andere mogelijke religieuze opties af, en wist dat ik moest kiezen voor het Christendom. Het geloof van mijn jeugd. Op de website van de kerk van de jongens vond ik dingen die mij tegenstonden. Ik zocht in de krant de lijst van gemeentes op, en liet God er een uitkiezen om naartoe te gaan, want al die denominaties zeiden me nu werkelijk helemaal niets! Ik liet mezelf dopen, nadat ik het een half jaar serieus had vol gehouden in de Christelijke huiskamer gemeente die God mij aangewezen had. Vol Evangelisch, helemaal passend bij wie ik ben in God.

Toen ik in 2009 tot geloof kwam, een gemeente had opgezocht, en mezelf had laten dopen, leerde ik dat er Iemand is die van me houdt, hoe ik ook ga of sta. Daarmee kreeg ik pas echt ‘bestaansrecht’, mocht ik zijn wie ik ben, omdat ik mijn Vader had gevonden. Mocht ik een lichtstraaltje van de grote Ik Ben door mij heen laten stralen. 

Als pas bekeerd Christen was ik een gescheiden vrouw met een LAT relatie, en met werk in de alternatieve geneeskunde. Ik wist toen nog niet, dat dit alles niet echt met elkaar samen zou kunnen gaan. Dat openbaarde zich later. Stap voor stap heb ik mijn alternatieve praktijk naast me neer gelegd. Eerst zette ik alles nog voort waarvan ik zelf geen tegenstrijdigheid voelde met mijn geloof in God. Maar sommige Christelijke cliënten en sommige gemeentegenoten vonden, dat er toch nog tegenstrijdigheden waren. Dat ik mensen in contact bracht met occulte zaken, bijvoorbeeld omdat ze kruiden geneesmiddelen moesten kopen op hindoeïstisch georiënteerde websites. In mijn zoektocht naar ‘geestelijk schone’ leveranciers van kruiden geneesmiddelen kon ik er werkelijk geen enkele vinden, die niet occult gelinkt was. Ik solliciteerde naar ander werk als arts, en, 2 jaar na mijn bekering, vond ik een baan in de reguliere geneeskunde. De praktijk zette ik nog part time voort gedurende een half jaar, omdat ik dacht nog enige zuivere zaken te kunnen blijven toepassen naast mijn regulier geneeskundige werk. De Here maakte mij echter duidelijk, dat Hij wilde dat ik het alternatieve helemaal los zou moeten laten, ook al snapte ik zelf toen nog niet waarom. De praktijk is in 2012 definitief gesloten.

Inmiddels ben ik getrouwd met Klaas, een Christelijke levenspartner die ik via een Christelijke datingsite heb leren kennen. God heeft ons bij elkaar gebracht, we danken Hem hier nog dagelijks voor.

We hadden beiden enorme behoefte om iemand te treffen om van te houden, en om samen ook samen met God te kunnen leven.  En in deze liefde, hebben we ook al het andere vervuld wat nodig is, om een goed huwelijk te kunnen hebben. We hebben vele verschillen, in opleiding, in leeftijd, in achtergrond en opvoeding, in manier van omgaan met mensen en opvoeding van kinderen. Maar alle verschillen worden overbrugd in de liefde van de Here die Hij in ons legt naar elkaar toe.